Metodyka programowania ekstremalnego (ang. eXtreme Programming, XP) należy do moich ulubionych sposobów programowania - zwłaszcza jeden charakterystyczny element tej metodyki - praca w parach (wiadomo - co dwie głowy to nie jedna ;) ale z małym zastrzeżeniem ….
Programowanie Ekstremalne jest metodyką budowy oprogramowania opartą na fundamentach czterech wartości: komunikacji, prostoty, informacji zwrotnej i odwagi [Kent Beck].
Na programowanie ektremalne - XP (nie mylić z Windowsem) składają się następujące zalecenia: Iteracyjność, Nie projektować z góry, Testy podzespołów, Ciągłe modyfikacje architektury, Programowanie parami oraz Stały kontakt z klientem.
Najbardziej znaczącym punktem (dla mnie) jest programowanie w parach, a najmniej znaczącym “Nie projektować z góry”.
Programowanie w parach (przy jednym komputerze) ma o wiele więcej zalet niż wad i na pewno wpływa pozytywnie na integrację, a to co mnie w nim użeka w to malutka ale ciągła burza mózgów pomiedzy programistami, która dla mnie zawsze oznacza relaks :)
Najsłabszym ? punktem motodyki XP jest “Nie projektować z góry”. Rozumiem, że pewnych rzeczy nie da się przewidzieć, niemniej zdecydowanie lepiej jest spędzić na początku więcej czasu nad projektem by potem ustrzec się sytuacji “bez wyjścia”. W rzeczywistości dobry projekt potrafi zaoszczędzić masę czasu programisty.
Metodykę XP można postrzegać jako powrót do modelu, w którym praca nad kodem programu jest centralnym punktem procesu w którym zadowolenie klienta jest miarą sukcesu programistów. Cztery podstawowe wartości XP wyznaczają kierunek współpracy wewnątrz zespołu programistów i opisują cel, który przyświeca Programowaniu Ekstremalnemu: tworzenie oprogramowania o wysokiej jakości za pomocą prostych środków, przy uczciwej komunikacji wewnątrz zespołu i w relacji z klientem, ciągłej orientacji na potrzeby klienta oraz odważnym podejmowaniu trudnych decyzji.
Uff. Wystarczy :)
Komentarze
DODAJ SWOJĄ OPINIĘ